خرداد 86 این وبلاگ ساخته شد.وبلاگی بود برای نوشتن شعرها و نثرهای عاشقانه. که بعد از مدتی فهمیدم که کسی به این جور وبلاگها اهمیت نمیده و نوشتن شعر و نثر و چرت های عاشقانه مساویست با صفر...کم کم تغییر روش دادم و سعی کردم از خودم بنویسم. از فکرهایم و سلیقه و علایقم. از  لذت بخشها و برعکس ، آزار دهنده ها !سال 87 برای این وبلاگ سال خوبی بود...یک دوست خوب ، هر روز به این وبلاگ سر می زد و کامنت می گذاشت. کامنت هاش همیشه به دل می چسبید...آسانسور در تموم کامنت دونی ها روشن شده بود و چه لذتی می بردم. در 22 خرداد87 و پست "تولدت مبارک"، از اون دوست تشکر کردم. بعد از مدتی شبهای بی ستاره ، واقعا بی ستاره شد و همه آسانسور ها خاموش. و آن دوست وبلاگ ما رو فراموش کرد و رفت. اکنون بعد از گذشت یک سال حسرت گذشته رو میخورم و برای بالا بردن کامنت دونی ها و پیدا کردن دوستان خوب ، تو وبلاگهای بلاگفا ول می گردم.

سه سالگی این وبلاگ مبارک !

خوشحالم که عمر وبلاگ نویسی ام  داره بالا میره !