انگار یه قفل یا چسب زدن به دهنم که هیچی نگم..تا باز کنم که یه چیزی بگم دوباره بسته میشه !

شاید علتش این باشه که از همون بچگی یادم دادن که ساکت باشم...هرجا رفتم هی گفتن : هیس ! ساکت باش ! ......تو مدرسه و کلاس حرف می زدیم ، هی می گفتن ساکت . هرکی حرف بزنه از انضباطش کم میکنیم. و یه منفی می ذاشتن جلوی  اسممون ! ...تو مهمونی ها و مجالس یه ذره حرف می زدیم میگفتن. چی می گی ؟   حالا وقت حرف زدنه ؟ یا اینکه می گفتن : چیشششش. چه ربطی داشت....انگار یه چیزی سنگین می افتاد رو سرم و حالم رو می گرفت !

نتایجش این شد...اونقدر بهم گفتن : هیس . حرف نزن. که حالا کم حرف شدم....دیگه واسه بحث ها و موضوعات نظری ندارم که بدم ! ...دوستان گلایه می کنن که حرف بزن ! اما واقعا نمیتونم....دست خودمم نیست ! دهنم رو از چند سال پیش بستن !

گاهی هم به این نتیجه می رسم که کم حرف بودن من باعث میشه که حرفی نزنم کسی از دست من ناراحت بشه. اگرچه بعضی وقتا بدون فکر و از روی سادگی یه چیزی می گم...